ผมเคยคิดว่าในความเงียบเราจะคุยกันรู้เรื่อง
เพราะหนังหลายเรื่องหล่อหลอมเราแบบนั้น
คนสองคนนั่งอยู่ด้วยกัน
ไม่มีเสียงใดๆนอกจากเสียงลมเสียดใบไม้
เสียงหรีดเรไรและเสียงในใจของคนสองคน
สื่อสารกันในความเงียบ
อย่างเรียบง่าย
และเต็มไปด้วยความเข้าใจ
แต่คงไม่ใช่สำหรับผมกับคุณ
ในความเงียบ ผมฉุนเฉียว
ในความเงียบ คุณอดทน
แต่เราไม่ได้คุยกัน
วันนี้ ผมรู้ว่าในบางครั้ง
ในความเงียบ
ไม่ได้เกิดคำพูดใดๆ
และไม่ได้ก่อให้เกิดความเข้าใจใดๆ
ในความเงียบ... มีเพียงความเงียบ...
ผมหวังว่าเราสองคนจะคุยกันมากขึ้น
เพราะผมเบื่อความเงียบแล้ว
