ผมนั่งนิ่งๆอยู่หน้าคอมพิวเตอร์
ปล่อยให้ตัว L กระพริบๆไปเรื่อยๆ
ไม่รู้ว่าจะเขียนความรู้สึกถึงหนังเรื่องนี้ยังไงดี
ผมปล่อยให้อารมณ์ล่องลอยไปกับหนังเรื่องหนึ่ง
สองชั่วโมงกว่า... ให้ตายเถอะ
หนังบ้าอะไรวะ ยาวชิบหาย
แถมดูจบแล้วยังต้องมานั่งค้าง
นั่งนิ่งๆ
ทำอะไรไปไม่ได้เป็นวันๆ
เขียนไม่ออก คิดไม่ออก พูดไม่ออก
ฟังไม่รู้เรื่อง
ร่างกายไม่ได้เปลี่ยนแปลง
แต่เหมือนหัวใจถูกพิษ
พิษที่เรียกว่าความหวัง
ความทรงจำอันแสนดี
และ
ความสวยงาม
คงจะไม่รีวิวรายละเอียดหนังอีกแล้ว
เพราะคงมีคนรีวิวมากมายจนเลือกอ่านไม่ถูก
ดังนั้น ที่ผมทำได้ตอนนี้
คือหายาถอนพิษ มาแก้พิษนี้ซะ
จะได้ใช้ชีวิตต่อไปได้สักที
การบรรยายความรู้สึกที่มีต่อมัน
อาจจะพอบรรเทาอาการป่วยนี้ได้
......
....
...
.
เขียนไม่ได้จริงๆด้วย
เฮ้อ.....
