ก่อนอื่นต้องพูดถึงการเปลี่ยนอาชีพของผมในช่วงที่ผ่านมา
(ซึ่งถ้าใครเล่นเกมส์ออนไลน์จะเห็นภาพชัดมาก)
ประมาณต้นปี
ผมมีอาชีพเป็นนักศึกษา lv.9
โดย เล่นสายโฆษณา
โดย เล่นสายโฆษณา
มีสกิล
"แถหน้าห้อง" lv.10
"ความสร้างสรรค์" lv.5
"เข้าห้องสายฝากเพื่อนเชคชื่อ" lv.2
และ
"เผารายงาน" lv.8
พร้อมที่จะเปลี่ยนอาชีพไปเป็นอย่างอื่น
และเมื่อหมด summer ที่ผ่านมา
ผมก็เปลี่ยนอาชีพเป็น
"คนตกงาน" lv.1
อย่างเต็มตัว
(ถึงเพื่อนจะบอกว่า ถ้าไม่หางานก็แปลว่าไม่ตกงานก็เถอะ)
ผมใช้ความรู้ที่พอมีอยู่บ้าง
ว่างงานตอนกลางวัน
และยังทำละครนิดหน่อยตอนกลางคืน
จนกระทั่งประมาณ 3 เดือนก่อน
ผมก็เปลี่ยนอาชีพจาก
"คนตกงาน"
ไปเป็น
"พ่อค้าจำเป็น" สาย "ตลาดนัด"
เมื่อน้องสาวอยากใช้เวลาช่วงปิดเทอม
ทำการค้าโดยหุ้นกันกับพี่น้อง
3 เดือนแล้วที่ได้มีโอกาสทำตัวเป็น พ่อค้าตลาดนัด
และเป็น 3 เดือนที่ให้อะไรกับตัวเองมากมายจริงๆ
การเป็นพ่อค้าสายตลาดนัด ต่างกับ การเป็นพ่อค้าสายเปิดร้านอยู่อย่างนึง
นั่นคือเราต้องตะลอนขาย ขายไม่เป็นที่
อย่างตอนนี้ที่ทำอยู่กับน้องสาวก็เรียกได้ว่า
เปลี่ยนที่ขายกันวันต่อวันเลยก็ว่าได้
ซึ่งเป็นความสนุกที่หาไม่ได้จากสายเปิดร้าน
ต้องสายตลาดนัดเท่านั้นถึงจะได้อัพสกิลนี้
โดยแลกกับความเหนื่อยของการขนของขึ้นลงทุกวัน
(ซึ่งในที่นี้สำหรับผมมันหมายถึงรองเท้าประมาณ 250 คู่)
การเป็นพ่อค้านอกจอครั้งนี้
ต่างจากการเป็นพ่อค้าในจอมาก
มีเหตุเฉพาะหน้าเยอะท้าทายให้ได้แก้กันสดๆ
ไม่มีการเปิดร้านค้างไว้แล้วไปนอน
ต้องดูพยากรณ์อากาศเผื่อวันไหนฝนตก
ต้องมานั่งสนใจว่าช่วงไหนเงินเดือนออก
ลูกค้าต่อราคาอย่างกับจะขอฟรี
ลูกค้าทำน้ำหกใส่กล่องรองเท้า
ไซส์หมด สีหมด
ถุงหมด...
พ่อค้าฝึกหัดคนนี้ค่อยๆเรียนรู้อะไรบางอย่างไปเรื่อยๆ
อย่างเชื่องช้า
พูดตามตรง
ผมไม่ค่อยพอใจกับการเปลี่ยนอาชีพครั้งนี้สักเท่าไหร่
มันก่อให้เกิดความระคายในร่มผ้าเล็กน้อย
กับอาชีพนี้ ไม่ใช่เพราะรังเกียจ แต่เพราะไม่ได้อยากจะทำจริงจัง
จนเมื่อไม่นานมานี้นี่เอง
ที่เริ่มรู้สึกสนุกกับงานขึ้นมาบ้าง
เริ่มมองเห็นแง่มุมดีๆของมัน
เริ่มสังเกตุว่าเราก็ได้เรียนรู้หลายอย่างเหมือนกัน
เพราะฉะนั้น
ต่อจากนี้คงมีเรื่องพ่อค้ามาเล่าให้ฟังอยู่เนืองๆ
ปิดท้ายด้วยการ์ตูน 4 ช่อง
ซึ่งเกิดขึ้นเพราะความเห่อ tablet
ที่กะว่าจะทำโปรเจคกะน้องชาย
ถือว่าฝึกใช้ไปในตัวก็แล้วกัน...
ปล. ขำๆนะครับ :) พ่อค้าแม่ค้าจริงๆถึงจะดูดุก็ใจดีกันทุกคนล่ะคร้าบ
ปล.2 เอ้า ก็ได้.... "เกือบ" ทุกคนล่ะคร้าบ
