ในโลกที่ผู้คนติดต่อสื่อสารกันง่ายขึ้น
ฉันพบว่าเราเข้าใจกันน้อยลง
ในโลกที่มีแต่ความสะดวกสบาย
ฉันพบว่าเราอดทนกันน้อยลง
ในโลกที่เวลามีราคาซื้อขาย
ฉันพบว่าเราใส่ใจรายละเอียดกันน้อยลง
ในโลกที่ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนชัดเจน
ฉันพบว่าเราใช้จินตนาการกันน้อยลง
ฉันเคยตะโกนออกไปว่าฉันคิดอย่างไร
แต่เสียงของฉันก็ถูกเสียงตะโกนของคนอื่นกลบจนไม่มีใครได้ยิน
ฉันลองหยุดพูดแล้วฟังเสียงเหล่านั้น
แต่มันก็สับสนเกินกว่าจะจับใจความอะไรได้
ฉันไม่รู้ว่าใครโกหก
ฉันไม่รู้ว่าใครพูดจริง
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครพูดอะไร
บางทีอาจจะเป็นฉันเองที่ยังเงียบไม่พอ
หรือไม่ก็เพราะมีคนพูดมากกว่าคนฟัง
ระยะห่างของฉันกับคนอื่นในความเป็นจริงและในความคิดของฉันไม่เคยเท่ากัน
และมันไม่ใช่ความผิดของใคร
ฉันเดินทางไกลออกไป
ในโลกที่ใครๆต่างพูดว่า
"เมื่อเราใกล้ เราจะเข้าใจกัน"
**ชอบคำนี้จากเพลงนี้ แต่เขียนแล้ว ไม่เห็นมันจะ เข้ากับเพลงเท่าไหร่เลยแฮะ = ='**
ฉันไม่อาจจะเข้าใจคนอื่น
