24.03.08
02.03
ได้คอมเครื่องใหม่แล้ว
ต่อไปนี้คงอัดเพลงในห้องได้
แต่รู้สึกสูญเสียแรงบันดาลใจในการทำงานไปชอบกล
หลังจากที่ดู Once และ My Blueberry Nights
ล้างพิษตกค้างจาก The Mist
ชีวิตในโรงหนังก็ดูกลับมาสงบสุขเหมือนเดิม
การไม่ได้ดูหนังในโรงนานๆ
ทำให้เราลืมความรู้สึกบางอย่างไปเหมือนกัน
จังหวะในการก้าวไปข้างหน้า
ก้าวเดินถอยหลัง
หรือหยุดอยู่กับที่
มันไม่เสถียรเหมือนเมื่อก่อน
ยิ่งมีคนข้างหน้าคอยจูงมือเราเดิน
มีคนข้างหลังที่ผลักเราไป
สองขามันก็ยิ่งไม่อยากจะก้าวไปไหน
ทั้งๆที่ก็ไม่ได้หยุดเพื่อที่จะรอใคร
คือเพื่อที่จะเก็บความทรงจำต่างๆไว้
แต่สองขามันก้าวต่อไปลำบากพิกล
บางเรื่องที่ไม่มีเหตุผล
เราก็ยังคงหาเหตุผลให้กับมัน
บางเรื่องที่มีเหตุผล
เราก็มองข้ามเหตุผลเหล่านั้น
บางเรื่องที่เราไม่ต้องการรู้เหตุผล
เหตุผลก็เดินเข้ามาโขกหัวใส่เรา
กลางคืนยังเป็นช่วงเวลาที่ทำให้คนฟุ้งซ่านได้เสมอ
((อย่างน้อยก็ 1 คนในตอนนี้))
เราเคยบอกบางคนไปว่า
นี่แหละคือเวลาสร้างงาน เวลาที่เรารู้สึกเหมือนกับอยู่คนเดียว
ตื้อดึ่ง
((ขอเวลาสักครู่ เพื่อนส่งข้อความ MSN มา))
...
เฮ้อ
เราจะบอกว่าพรุ่งนี้วันจันทร์
หรือวันอังคารดีนะ
