บนโขดหิน
ใครสักคนนั่งมองปลายฟ้า
น่าแปลกที่เราเรียกมันว่า
"ปลายฟ้า"
เพราะมันก็แค่สุดขอบเส้นโค้ง
สุดขอบบรรยากาศ
หรือแค่
สุดขอบสายตา
เราน่าจะเรียกปลายฟ้าว่า
"ฟ้าที่สุดขอบสายตา"
เขายิ้มน้อยๆกับความคิดโง่ๆ
ปลายฟ้าสั้นกว่าตั้งเยอะ
พระอาทิตย์ค่อยๆเคลื่อนตัวลงต่ำ
แสงสว่างกำลังจะหมดไป
เขาลุกขึ้น
มองพระอาทิคย์ลงเล่นน้ำ
เมื่อมันจมลงไปได้ครึ่งตัว
เงาสะท้อนบนน้ำ
ก็เปล่งเป็นอีกครึ่งตัวพอดี
"พระอาทิคย์เล่นน้ำ"
เขาหยิบสมุดเล็กๆขึ้นมา
จดคำคำนี้ลงไป
คิดว่าสักวันคงได้ใช้
และแล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น...
ทันใดนั้นเอง...
แต่ทว่า...
ไม่ว่าเราจะใช้คำไหนเพื่อบอกเหตุการณ์ต่อไปนี้
สิ่งที่เกิดขึ้นก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ในสายตาของเขา
เขาพบว่า
"พระอาทิตย์กำลังจมน้ำ"
แสงสว่างมอดดับลงหมดแล้ว
เพราะพระอาทิตย์จมน้ำ
เขายืนทำอะไรไม่ถูกไปหลายวินาที
ไม่เคยคิดมาก่อนว่าพระอาทิตย์จะว่ายน้ำไม่เป็น
จะเป็นไปได้ยังไงล่ะ?
นั่นมันเป็นถึง "พระอาทิตย์" เชียวนะ
พระอาทิตย์ที่มอบแสงสว่าง ความอบอุ่น
และชีวิต
ทำไมบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น
ถึงทำเรื่องง่ายๆอย่าง
"ว่ายน้ำ"
ไม่ได้ล่ะ?
หลังจากที่สติของเขากลับมา
เขาตัดสินใจกระโดดลงไปช่วยพระอาทิตย์
แต่พระอาทิตย์จมน้ำตรง "ฟ้าที่สุดขอบสายตา"
ไม่สิ
จมน้ำที่ปลายฟ้าต่างหาก
พระอาทิตย์ดวงโต
น่าจะกลั้นหายใจได้นาน
นั่นคือสิ่งที่เขาคิด
เขาเริ่มต้นว่ายน้ำไปสู่ปลายฟ้า
ทุกอย่างรอบคัวมืดไปหมด
พระอาทิตย์กำลังจะตาย
และไม่มีใครเลยที่สังเกตเห็นความผิดปกตินี้
เขาว่ายน้ำไปเรื่อยๆ
ติดต่อกันเป็นชั่วโมงๆ
ก็ยังไม่ถึงปลายฟ้าสักที
เขาเริ่มเหนื่อย
แต่เพื่อพระอาทิตย์ของทุกคน
เขาจำเป็นต้องอดทน
ดวงดาวค่อยๆทอแสง
ราวกับจะช่วยนำทางให้เขา
เขานึกขอบคุณอยู่ในใจ
ดาวบางดวงถามเขาว่าจะว่ายน้ำไปไหน
มันอันตรายกลางคลื่นลม
และนี่ไม่ใช่เวลาปกติที่คนจะมาว่ายน้ำเล่น
เขายิ้มแล้วตอบดวงดาว
"เราจะไปช่วยพระอาทิตย์"
หลายชั่วโมงผ่านไป
ปลายฟ้าไม่ได้ใกล้เข้ามาเลย
เขานึกเสียใจ
ทำไมเขาไม่เตือนพระอาทิตย์ก่อนนะ
ก็เห็นอยู่แล้วตั้งแต่ก่อนลงเล่นน้ำ
หากแค่เขาตะโกนเตือน
เรื่องอาจจะไม่ลุกลามใหญ่โตขนาดนี้
ทันใดนั้นเอง
บนผิวน้ำไกลๆ
เขามองเห็นบางสิ่งเคลื่อนไหว
มันเคลื่อนตัวอย่างสม่ำเสมอ
เดินทางมาด้วยความเร็วพอๆกับที่เขาว่ายน้ำ
เขาว่ายตรงไปหามัน
เมื่อใกล้เข้าเขาจึงเริ่มมองเห็น
สิ่งนั้นคือคนว่ายน้ำอีกคน
ใครกันที่มาว่ายน้ำตอนกลางดึกแบบนี้
เขาว่ายเข้าใกล้เธอมากขึ้นเรื่อยๆ
ใช่แล้ว... เธอเป็นผู้หญิง
เธอเองก็กำลังว่ายตรงมาหาเขาเช่นกัน
"ฉันมาช่วยพระจันทร์ตกน้ำ"
นั่นคือสิ่งที่เธอบอกกับเขา
ทั้งคู่นั่งอยู่บนเกาะ
อันที่จริงก็ไม่เชิงเกาะ
เป็นพื้นดินเล็กๆ
ลองจินตนาการถึงเกาะในการ์ตูนขายหัวเราะ
อาจจะพอเห็นภาพมากขึ้น
พวกเขาพักกันอยู่บนเกาะ
ต่างคนต่างมองไปคนละทาง
เธอมองหาพระจันทร์
เขามองหาพระอาทิตย์
แสงสว่างค่อยๆทอขึ้นมาจากอีกฝั่ง
เขาตกใจ โกรธ และหัวเราะ
นี่พระอาทิตย์ล้อเล่นกับเขาหรือไง
ปล่อยให้เป็นห่วงให้ตามหา
ที่แท้ก็แค่ดำน้ำเล่น
พระอาทิตย์ค่อยๆผุดขึ้นมาจากน้ำ
เสี้ยววงกลม
ครึ่งวงกลม
จนกระทั่งเต็มตัว
"ดูสิ พระอาทิตย์ของผมรอดแล้ว"
เขาหัวเราะมากขึ้นกว่าเดิม
แต่เธอนิ่งเงียบ
เธอมองไปยังทิศที่เธอว่ายน้ำมา
แล้วมองกลับไปที่ฝั่งตรงข้าม
เธอกระโจนลงน้ำแล้วหันกลับมามองเขา
"พระอาทิตย์ของเธอไม่ได้จมน้ำสักหน่อย"
"ไม่ใช่พระอาทิตย์ของผมนะ"
เขาพยายามบอกเธอ
แต่เธอไม่ฟัง
เธอเริ่มต้นว่ายน้ำต่อไป
ว่ายไปยังทิศที่พระอาทิตย์กลับมา
แสงจากพระอาทิตย์ส่องแยงตาเขา
"ถ้าพระอาทิตย์ไม่ได้จมน้ำ
บางที
พระจันทร์เองก็เหมือนกันนะ"
แต่เธอไม่ได้ยินเสียแล้ว
ตาร้อนนนนน