กรุณาอ่าน
นมพอไหมคะ?
ของวันที่ 19 พฤษภาคม 2547 ก่อน
http://subway.exteen.com/20050519/entry
_________________________________________________________
_________________________________________________________
24 มกราคม 2551
16.00 น. ตลาดน้อย
ผมเดินออกจากร้านก๋วยเตี๋ยวร้านเดิมกับเมื่อหลายปีก่อน
ข้างถนน ป้าคนเดิมขายขนมปังปิ้งอยู่
ผมเดินเข้าไป
"เนยน้ำตาล 1 นมน้ำตาล 1 ครับ"
"นมน้ำตาลใส่เนยมั้ยคะ?"
เธอถาม
"อืม... ใส่ครับ"
"ตกลงว่า เนยน้ำตาล 2 ใส่นมแผ่นนึงนะ"
ผมหยักหน้าและยิ้มแก้เขิน
แค่สั่งขนมปังปิ้งยังพูดไม่รู้เรื่องเลย
เธอหยิบขนมปังในตู้กระจกที่ทาเนยเตรียมไว้แล้วออกมาปิ้ง
หน้าตู้กระจกยังมีสติ๊กเกอร์ "ชิ้นละ 5 บาท" ติดอยู่
คงเป็นหนึ่งในไม่กี่อย่างที่ถึงจะผ่านไปหลายปีก็ยังเหมือนเดิม
"อยู่แถวนี้เหรอคะ?"
"หือ อะไรนะครับ"
"จำได้ว่าเคยมาซื้อนานแล้ว
ไม่เจอตั้งนาน"
เธอพลิกขนมปังไปมาบนตะแกรง
"จำได้ด้วยเหรอครับ"
"จำได้สิ แล้วนี่จบแล้วเหรอ"
"ยังครับ เรียนอยู่ปี 3"
"อ๋อ นึกว่าจบแล้ว
จริงๆหน้าก็ไม่เปลี่ยนเท่าไหร่นะ
แต่จำได้ว่าไม่ได้เจอนานแล้ว"
เธอพลิกด้านที่มีเนยขึ้นมา
"นมเยอะมั้ย?"
"ไม่ต้องเยอะครับ"
เธอราดนมข้นหวานลงไปนิดหน่อย
"ไม่ได้มาปีกว่าแล้วมั้งครับ"
"โหย! เกินปีแน่ๆ นานกว่านั้นๆ
แล้วหายไปไหนมา?"
"พอดีมีบ้าน 2 ที่น่ะครับ
นานๆจะกลับมาแถวนี้ทีนึง
ไม่คิดว่าจะจำได้นะเนี่ย"
ผมยิ้ม
เธอหยิบขนมปังที่ปิ้งเสร็จแล้ว
วางบนเขียงเพื่อหั่น
เธอหั่นครึ่งประกบขนมปังเนยนมน้ำตาล
ส้วนเนยน้ำตาลก็หั่นเป็น 8 ขิ้นตามปกติ
"นมพอไหมคะ?"
"พอครับ"
เธอหยิบกระป๋องนมข้นหวานราดเพิ่มลงไป
ก่อนที่จะเอาทั้งหมดใส่ถุงเดียวกัน
"สิบบาทค่ะ"
ผมรับถุงขนมปังปิ้ง
แล้วเดินยิ้มกลับบ้าน
ปล. ตื่นเต้นมาก เพราะเมื่อหลายปีก่อนก็ไม่เคยได้คุยกับเธอเลย
ปกติซื้อแล้วก็เดินจากไป นี่เป็นการคุยครั้งแรกของเรากับแม่ค้าขายขนมปังคนนี้
ปล.2 พรุ่งนี้ไปซื้ออีกดีกว่า หากใครอยู่แถวตลาดน้อยก็แวะไปอุดหนุนได้นะ
ร้านอยู่หน้าเซเว่น ขายตอนกลางวัน กลางคืนไม่เคยออกไปเลยไม่รู้ว่าขายหรือเปล่า
มาสเตอร์แชมป์
นมเพิ่มรอยยิ้ม 