คิดจะแต่งไว้นานแล้ว
วันนี้แต่งจบเสียที
ออกเดินไป
บนหนทางที่เรานั้นรู้ดี
ว่ามันยากเย็น
ว่ามันคงไม่มีทางเป็นไป
ติดบินบิน โบกโบยบิน
ไม่ได้ยินเสียงใคร
ปล่อยเวลา บินหลงทาง
ยังไม่กลัวสู้บินต่อไป
เร่งจังหวะชีวิต
กระชับให้มันพอดีกับหัวใจ
ทะยานสู่ความฝัน
ถึงแม้ว่ามันจะไม่เหลือใคร
*ใช้สองมือปั่นความใฝ่ฝันให้มันเติบโต
มุ่งขึ้นสู่ความฝันให้ฝันฉันยังเติบโต
ให้พุ่งไป ให้แสนไกล ให้หลั่งฝันรดลงบนฟ้าที่กว้างใหญ่
ท้ายที่สุด เมื่อถึงจุด แล้วเราหยุด
เมื่อฝันของฉันทะยานสู่ฟ้า
กลับกลายละลายหายไปกับตา
เพียงชั่วเวลาของความสุข
ให้หัวใจฉันได้รู้จัก
ให้ทะลัก ใหัหลั่งไหล ให้ความฝันฉันกลายเป็นจริง ในนิทรา
(ซ้า*)
สุขนั้นที่ฉัน ได้เคยไขว่คว้า...
กลับกลายมลายหายไปกับตา...
สุขนั้นที่ฉัน ได้เคยไขว่คว้า...
กลับกลายมลายหายไปกับตา...
สุขนั้นที่ฉัน ได้เคยไขว่คว้า...
กลับกลายมลายหายไปกับตา...
(till' fade)
แต่งเองหลอนเอง