หมาเน่ากลางถนน | ทางรถไฟใต้พิภพ

2006/Nov/16

ผมไม่ผิดนะ มันโง่เอง
หมาหน้าไหนมันก็น่าจะรู้
ว่าวิ่งออกมากลางถนนแบบนั้น
ไม่มีทางที่จะรอดหรอก
นี่ไม่ใช่ถนน2เลนในเมืองนะ
รถแต่ละคันก็วิ่ง 80 อัพ กันทั้งนั้น
จะให้ผมเบรกกะทันหันหรือไง
คันข้างหลังจะได้ชนผมคว่ำเอาน่ะสิ
ผมไม่ผิดนะ
มันนั่นแหละโง่เอง

ฉันตกใจมากเมื่อเห็นมันหลุดออกมา
จากใต้ท้องรถคันข้างหน้า
ฉันไม่กล้าที่จะมองกระจกหลัง
หรือทำอะไรมากกว่าพยุงรถให้วิ่งต่อ
ตัวมันหมุนติ้วเหมือนลูกข่าง
ฉันไม่กล้าที่จะจินตนาการ
แล้วรถคันอื่นๆที่วิ่งตามมาล่ะ
ไอ้คนใจร้าย
หากเป็นฉัน ฉันจะจอดรถลงไปดู
ว่ามันเป็นอย่างไรบ้าง
ไอ้คนใจร้าย
ฉันขับรถต่อไปโดยไม่หันกลับไปมอง
ฉันกลัวเหลือเกิน

กูเห็นมันนอนอยู่ที่เกาะกลางถนน
ตัวของมันขยับตามจังหวะของลมหายใจ
แต่อ่อนแรงเต็มที
กูไม่ได้เห็นรายละเอียดอะไรชัดนักหรอก
เพราะกูเองก็ขับรถเร็ว
กูเห็นว่ามันยังไม่ตาย
กูเห็นว่ามันเลือดออก
กูก็ได้แต่คิดว่าคงจะมีใครมาเก็บมันไปเร็วๆนี้
กูคงทำอะไรไม่ได้มาก
กลับบ้านไปกูจะไปสวดมนต์
พรุ่งนี้เช้ากูอาจจะใส่บาตร
กูปล่อยให้รถวิ่งผ่านมันไป

ข้าเห็นมันนอนอยู่ตรงนั้นมาหลายวันแล้วล่ะ
ที่จริงข้าควรจะบอกว่าข้าเห็นมันตายอยู่ตรงนั้น
รถคันแล้วคันเล่าวิ่งผ่านมันไป
มันก็ยังนอนนิ่งอยู่ที่เดิม
ไม่มีใครใส่ใจ ไม่มีใครสนใจ
หมาที่ตายแล้วก็เหมือนคนที่ตายแล้วล่ะวะ
หมดตัวตน ไร้ค่า
ยิ่งเป็นหมาข้างถนน
ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วก็คงไม่ต่างกันมาก
เหมือนข้า... คนข้างถนน
ข้าที่มีชีวิตอยู่
ไม่ได้ต่างอะไรกับมันที่ตายแล้วเลย

เราหิว เราไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้ว
เรารู้ดีว่าเราคงจะตายในอีกไม่นาน
ถ้ายังไม่มีอาหารตกถึงท้อง
นั่นคือความบัดซบของการเกิดเป็นหมาข้างถนน
แล้วยังพันธุ์ทางขี้เรื้อน ขาเป๋
มันเป็นอะไรที่แย่มากๆ
เราทุกตัวน่ารักในวันที่เราเกิด
ใครเดินผ่านก็มองแล้วส่งยิ้มให้
เด็กตัวเล็กๆวิ่งมาเล่นกับเรา อุ้มเรา ให้อาหารเรา
จนวันที่เราโตขึ้น... แล้วใครสักคน
มันเอาขวดเหล้าเขวี้ยงใส่เรา
มันวิ่งไล่เตะไล่ถีบ
พ่อแม่ที่มีลูกตัวเล็กๆก็กลัวว่าเราจะเข้าไปกัด
เด็กๆวิ่งหนีรูปร่างอัปลักษณ์ที่เกิดขึ้นเพราะผู้ใหญ่
เราหมดแล้วซึ่งความน่าเอ็นดู
ไม่มีใครให้ความรักแก่เราอีกต่อไป
ไม่มีใครให้ความอบอุ่นแก่เราอีกต่อไป
ไม่มีใครให้อาหารเราอีก

นั่น.... รถคันนั้น
รถคันนั้นทำของตกไว้กลางถนน
มันใช่ของกินหรือเปล่านะ
เราหิวเหลือเกิน
มันกินได้หรือเปล่านะ
เราหิวเหลือเกิน
รถแต่ละคันวิ่งเร็วมาก
และไอ้ถุงสีขาวนั่นก็นอนอยู่กลางถนน
เราหิวเหลือเกิน
มันจะช่วยให้เราหยุดหิวได้ไหมนะ

คงมีทางเดียวที่จะรู้ได้...

posted by subway, at 2006-Nov-16 09:47:5515

น่าสงสารนะคะ
สำหรับใครหลายๆคนบางครั้งก็ไม่กล้าที่จะยอมรับความผิด หรือ เจียดน้ำใจเล็กๆน้อยๆ ลงไปดูมันสักหน่อย ถึงแม้เจ้าหมาน้อยจะต้องตาย มันอาจจะรู้สึกดีเพราะอย่างน้อยๆ ก่อนตาย มันก็ยังมีค่าให้คนมาเหลียวแลบ้างก็ยังดี

#1 by uางฟ้าu้oย~* At 2006-11-16 10:16,

เยี่ยมยอดครับ
สะเทือนใจเป็นอย่างดี

#2 by Yong At 2006-11-16 10:44,

เศร้าเว้ย

#3 by ข้าวปุ้น At 2006-11-16 11:02,

มองต่างมุม...
คนคิดอีกอย่าง
หมามันก้อคิดไปอีกอย่าง..

ต่างคนต่างความคิด

#4 by FaCeEloN At 2006-11-16 11:02,

ไม่เฉพาะหมาหรอกครับ

คนเน่าข้างถนน ก็ไม่ต่างจากหมาที่มีให้เห็น

#5 by cancer At 2006-11-16 11:07,

ไม่รู้สิ เฉยๆๆๆ

เอาตัวเองให้รอดก่อนแล้วกัน

#6 by ฟ้าบ่กั้น(คือเก่า) At 2006-11-16 11:10,

สำหรับบางคนก็ได้แต่คิด

สำหรับหมา อย่างที่เห็น ..

#7 by o_O!! At 2006-11-16 15:14,

วันก่อน ยืนรอรถประจำทางริมถนน

เห็นหมาตัวน้อย สีขาว น่ารัก วิ่งเล่นไปมาริมฟุตบาธ

หมาใครก็ไม่รู้ มีเจ้าของแน่ๆ เพราะมีปลอกคอ

ยืนรอรถ และมองสุนัขตัวนั้นไปด้วย สีมันสวยนะ ขาวจั๊วะเลย

..อยู่ดีๆ ก็มีรถกระบะคันนึง ขับมาตรงสุนัขตัวนั้น ที่กำลังเดินตรงริมขอบถนน

รถคันนั้น ไม่ได้ชะลอความเร็วลงเลย ...

แล้ว สุนัขตัวนั้น ก็ไม่ทันมองรถกระบะเสียด้วย

พอถึงระยะประชิดที่รถกระบะ ใกล้ตัวสุนัขมาก.. เขาก็ทำท่าเหมือนจะเบรค
แต่..ไม่เบรค

สุนัขตัวนั้นตกใจ.. นั่งหมอบลง ฉันเองก็ตกใจ ยกสองมือขึ้นมาปิดปากตัวเองที่กำลังจะกรี๊ด

..แล้วล้อหน้าของรถกระบะคันนั้น ก็ทับส่วนสะโพกของสุนัข มันกลิ้งหลุนๆ พร้อมกับร้อง

แล้วล้อหลังของรถกระบะคันนั้น ทับอีกครั้ง..ไม่หลงเหลือเสียงร้องใดๆ

มีเพียงเสียงกรีดร้องของฉัน ที่ยืนตาเบิกโพลง.. และรอยยิ้มของผู้หญิงที่นั่งข้างๆคนขับ

ไม่เข้าใจ ทำไมเธอยังยิ้ม ..

แล้ว เลือดก็เรียกได้ว่า ทะลักออกจากปาก และจมูก ของสุนัขตัวนั้น เหมือนก็อกแตก..

ฉันทำได้เพียง .. มองตามรถกระบะคันนั้นไป และหันหลังเดินหนีมา...เศร้ามากๆเลย

#8 by ┢┦aΡｐy ......('-⌒) At 2006-11-16 16:17,

นานาจิตตังนะคะ เฮ่อออ