โปรดอย่าคาดหวัง
ว่าคุณจะรู้จักฉัน
ผ่านตัวอักษร


เพราะตัวอักษร
ไม่สามารถสื่อความรู้สึกได้จริง


หากไม่ได้อยู่ในมือ
ของผู้ใช้ที่แคล่วคล่อง



























โปรดอย่าคาดหวัง
ว่าคุณจะได้พบฉัน
ผ่านตัวอักษร


เพราะฉันในบรรทัด
ฉันระหว่างบรรทัด
และฉันในโลกไร้บรรทัด
ต่างเป็นคนละคนกัน


เราต่างอยู่คนละมิติ
คนละห้วงเวลา
































โปรดอย่าคาดหวัง
ว่าคุณจะเข้าใจฉัน
ผ่านตัวอักษร


เพราะฉันมักร้ายกาจอย่างงดงาม
ฉุนเฉียวอย่างนิ่มนวล
และหัวเราะอย่างระวังตัว
ในโลกแห่งอักษร


แต่ในโลกไร้อักษร
ฉันไม่อาจซ่อนความร้ายกาจ
ความฉุนเฉียว


และเสียงหัวเราะได้























โปรดอย่าคาดหวัง
ว่าคุณจะได้ยินฉัน
ผ่านตัวอักษร


เพราะตัวอักษรมิอาจเปล่งเสียง
เสียงที่คุณได้ยินเป็นเพียงเสียงแห่งความว่างเปล่า
ซึ่งคุณบรรเลงขึ้นเองจากความไม่รู้
และจากจินตนาการแห่งความเขลา


อักษรของฉันมีเพียงความลวง
และไม่เคยเอ่ยคำใด

































โปรดอย่าคาดหวัง
ว่าคุณจะสัมผัสฉัน
ผ่านตัวอักษร


เพราะในโลกแห่งอักษร
ฉันนั้นไร้ตัวตน
คุณกำลังสัมผัสสิ่งอื่น
และแน่ใจได้ว่านั่นไม่ใช่ฉัน
ฉันเป็นเพียงความลวง
คุณไม่อาจสัมผัสได้
แม้คุณรู้ว่ามันมีอยู่








































อย่าพยายามรู้จักฉัน
เข้าใจฉัน
ได้ยินฉัน
หรือสัมผัสฉัน
ผ่านตัวอักษร





































ฉันไม่ใช่ตัวฉัน
ฉันเป็นเพียงความลวง
แห่งห้วงอักษร