2005/Sep/06

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

มีครอบครัวหมูอยู่ครอบครัวหนึ่ง

มีพ่อหมู แม่หมู และลูกหมูอีกสามตัว




วันหนึ่ง

เมื่อลูกหมูทั้งสามตัวเติบโตเป็นหมูนุ่ม (เอ๊ย หมูหนุ่ม)

พ่อหมูแม่หมูก็เรียกลูกหมูทั้งสามมาประชุมครอบครัว





"ลูกเอ๋ย"
พ่อหมูพูด



"อะไรครับพ่อ"
ลูกหมูทั้งสามตัวถามพร้อมกัน




"พวกลูกๆเองก็โตแล้ว ควรจะออกไปจากบ้าน
ไปสร้างบ้านอยู่กันเองตามแบบครอบครัวหมูอเมริกันได้แล้ว"
พ่อหมูพูด




"แต่พวกเราเป็นหมูไทยนะครับ"
ลูกหมูตัวแรกถาม





"นั่นแหละ หากเราไม่รับอารยธรรมตะวันตกมาบ้าง
เขาจะว่าเราเป็นหมูไร้การศึกษา ไร้อารยธรรม"
พ่อหมูตอบ





"แค่นั้นเองเหรอครับ?"
ลูกหมูตัวรองถาม






"การที่ลูกจะมานั่งขอรำพ่อรำแม่กินเนี่ย
มันผิดวิสัยลูกผู้ชายนะ"
พ่อหมูตอบ





"แล้วมันเกี่ยวกันตรงไหนครับ?
พวกผมอยู่บ้านนี้แล้วก็ทำงานไปด้วยก็ได้นี่ครับ"
ลูกหมูตัวสุดท้องถาม





"เอ๋า ลูกหมูตัวผู้อย่างเราศักดิ์ศรีเป็นสิ่งสำคัญที่สุด
เราต้องไม่ยอมให้ใครมาย่ำเหยียบศักดิ์ศรีนั้น
แล้วพวกลูกๆก็ต้องเลี้ยงดูครอบครัวของลูกๆในอนาคตด้วยนะ
ออกไปสร้างอนาคตของตัวเองซะ"
พ่อหมูตอบ






"แต่พวกเราอยากอยู่กับพ่อกับแม่นี่ครับ"
ลูกหมูทั้งสามตัวพูดพร้อมกัน





"ทำตามที่พ่อเขาบอกเถอะลูก อย่าดื้อ
พ่อเขาอาบน้ำร้อนมาก่อน
พ่อเขากำลังชี้ทางที่ถูกต้องให้ลูกอยู่นะ"
แม่หมูพูด








ด้วยเหตุประการฉะนี้นี่เอง

ลูกหมูทั้งสามตัวจึงต้องระเห็ดระเหเร่ร่อน

ออกจากบ้านของตัวเองไป

เพื่อไปสร้างครอบครัวของตัวเอง








ย้อนกลับไปทางบ้านของครอบครัวหมู

ซึ่งตอนนี้เหลือเพียงพ่อหมูและแม่หมูนั่งเศร้าอยู่ข้างใน

ทั้งคู่ไม่สามารถบอกลูกๆได้

ว่าสาเหตุที่แท้จริงของการไล่ลูกๆออกไป

ก็เพราะน้ำมันมันแพง และรัฐบาลจะเวนคืนที่บ้านหลังนี้








"แล้วต่อไปเราจะไปอยู่ไหนล่ะพ่อ"

"ใจเย็นๆไว้เถอะแม่ ยังเหลือเวลาอีกหลายวันให้คิด"






แต่โชคชะตาเล่นตลก (ไม่ขำ)

หมาป่าตัวหนึ่งวิ่งออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้

และจู่โจมบ้านของพ่อหมูและแม่หมูทันที

พ่อหมูและแม่หมูตกใจมาก

ทั้งคู่รีบวิ่งออกจากบ้านไปตามทาง











พ่อหมูและแม่หมูพบบ้านฟางหลังหนึ่ง


"ลูกเอ๋ยลูกเปิดประตูให้พ่อกับแม่เข้าไปเถอะ"


แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากบ้านฟาง


พ่อหมูและแม่หมูโมโหมากจึงเป่าบ้านฟางกระจุย







แต่หมาป่าก็วิ่งไล่ตามมา

พ่อหมูและแม่หมูจึงต้องวิ่งหนีต่อไป


























พ่อหมูและแม่หมูพบบ้านไม้หลังหนึ่ง


"ลูกเอ๋ยลูกเปิดประตูให้พ่อกับแม่เข้าไปเถอะ"


แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากบ้านไม้


พ่อหมูและแม่หมูโมโหมากจึงเป่าบ้านไม้กระจุย





แต่หมาป่าก็วิ่งไล่ตามมา

พ่อหมูและแม่หมูจึงต้องวิ่งหนีต่อไป



















พ่อหมูและแม่หมูพบบ้านอิฐหลังหนึ่ง


"ลูกเอ๋ยลูกเปิดประตูให้พ่อกับแม่เข้าไปเถอะ"


แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากบ้านอิฐ


พ่อหมูและแม่หมูโมโหมากจึงพยายามเป่าบ้านอิฐ


แต่บ้านอิฐไม่สะเทือน


หมาป่าก็วิ่งไล่ตามเข้ามา


แต่พ่อหมูและแม่หมูหมดแรงที่จะวิ่งต่อไปแล้ว


ทั้งคู่ทรุดลงอยู่หน้าบ้านอิฐ


"สงสัยเราจะไม่รอดแล้วล่ะแม่"


ทันใดนั้นเองประตูบ้านอิฐก็เปิดออก


โอ้ววว ความมัศจรรย์เกิดขึ้นในนิทานเสมอ













"ทำไมพ่อกับแม่ไม่กดกรึ่งล่ะครับ"
ลูกหมูทั้งสามพูดขึ้นพร้อมกัน











แล้วครอบครัวหมูก็อยู่ด้วยกันในบ้านอิฐอย่างสงบสุข














นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

การทำลายทรัพย์สินคนอื่นไม่ใช่ทางออกที่ถูกต้อง

การไล่ลูกออกจากบ้านเพราะน้ำมันแพงไม่ใช่ทางออกที่ถูกต้อง

ก่อนเข้าบ้านคนอื่นควรกดกริ่งทุกครั้ง

ไม่ควรสร้างบ้านจากฟางและไม้เพราะไม่แข็งแรงเท่าอิฐ














ขอบคุณ

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:


smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

น่าติดตามดีนะครับ อ่านไปยิ้มไป ชอบครับ แล้วจะแวะมาอ่านใหม่นะครับผม

แวะมาทักทายครับ
#1  by  * ~ หัวใจเดินทาง ~ * At 2005-09-06 15:06, 
๕ ๕ ๕
#2  by  fuxsuxlux At 2005-09-06 15:17, 
เย้ยยยย ไรเนี่ย

ขอบคุณเช่นกัน
#3  by  ข้าวปุ้น At 2005-09-06 15:21, 
555 เข้าใจคิดเข้าใจแต่งเจง ๆ เอิ๊ก ๆ นิทานยุคข้าวของขึ้น
อยากรู้ที่มา...หรืออะไรที่เรียกว่าแรงบันดาลใจที่ทำให้...คิดด๊ายยยยน๊าเนี่ยยยย
#5  by  จ้องจะเม้นท์ At 2005-09-06 16:28, 
หมู 3 ตัว ยุคนำมันแพง.....
#6  by  Gratai...Ka!!! At 2005-09-06 17:07, 
โอเค มีเหตุผลกันมามากพอแล้ว เข้าใจๆ
#7  by  609 At 2005-09-06 19:26, 

ดิ๊งด่อง!

ปล. ชอบๆๆๆๆๆ
ชอบลูกหมูแม่หมูด้วย
#8  by  p r i n z e s s i n At 2005-09-06 19:47, 
ง่ะ...แม่เราจาไล่เราออกจากบ้านเพราะน้ำมันแพงบ้างป่ะเนี่ย

555+
#9  by  เบน At 2005-09-06 20:46, 
เออ..นึกขึ้นมาได้
จะถามว่าทำไมนิทานต้องมี " เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า " ด้วย

นี่เป็นจุดเริ่มต้นของการดักจินตนาการรึเปล่า
สั่งสมพฤติกรรมการที่เด็กต้องทำตามคำสั่งรึเปล่า
แล้วเมื่อไหร่เด็กจะคิดเป็นอ่ะ
หรือเชื่อว่าตอนนี้เด็กมันคงคิดไม่ได้ บอกๆมันไปก่อน
แบบเดียวกับที่นายกบอกเกษตรกรไทยรึเปล่า

เอ๊ะ..
แล้วชั้นคิดมากไปรึเปล่า
#10  by  tongta At 2005-09-06 22:34, 
ชอบหมูนุ่มที่สุด






#11  by  Q (202.133.163.14) At 2005-09-06 23:31, 
เจ๊จะออกมาบอกทำไม

คนเขารู้หมดว่าเรากำลังปลูกฝังสิ่งผิดๆ

หึๆๆ
อ๊ะ ร่วมสมัยๆ
#13  by  Bickboon At 2005-09-07 01:33, 
เฮ้ย ชอบมากๆเลยครับ
ชอบๆ
เขียนดีจัง ได้สาระบนรอยยิ้มอะ คิดได้ไงคับ

ขอแสดงความคิดถึงตลอดเวลาด้วยนะครับ
#14  by  N.P At 2005-09-07 10:53, 
สนุกดีออก อิอิ นี่แหละให้เด็กได้รับรู้ความเป็นจริงในสังคม
#15  by  NuNual At 2005-09-27 13:32, 
#16  by  za.zazaaa (125.24.162.239) At 2007-02-12 16:18, 
เอ่อ มันมาจากหนังสือ "นิทานสอนผู้ใหญ่" หนิคับ
#17  by  ... (203.113.34.11) At 2007-02-12 22:32, 

อ่านไปยิ้มไป
ชอบ
#18  by  กอน At 2007-04-04 11:58, 
นิทานมีสาระมากได้ความรู้
#19  by  น้องนันท์ (124.157.146.237) At 2007-06-14 19:41, 
,
#22  by   (58.8.16.28) At 2007-07-07 11:52, 
#23  by   (58.10.103.120) At 2007-07-25 14:06, 
ประชดอะไรเหรอตัวเอง
#24  by  แม่หมา (125.26.46.190) At 2007-08-04 11:46, 
ฮืมจริงๆ ต้องดูก่อนว่าเอาไม้อะไรมาสร้างบ้าน ถ้าเป็นไม้เนื่อแข็ง คุณภาพดี ก็มีความแข็งแรงสูง มีอายุการใช้งานยาวนานเป็น 100 ปี เลยน่ะ แต่บ้านอิฐอายุยืนสุดก็ไม่มีทางเกิน 100 แน่ ต้องยกเครื่องใหม่
#25  by  อนันตา At 2007-11-28 20:14, 
#26  by   (58.10.27.15) At 2008-02-06 14:40, 
โหยย..
มันคิดได้ไงวะเนียะ..
เก่งค่ะๆๆๆ..
นับถือ..เหอๆๆๆbig smile
#28  by  GopGap (124.120.235.244) At 2008-07-12 20:45, 
ขอบคุนมากนะค่ะ

พอดีจะทามรายงาน

พอดี
#29  by  กุ๊ก กู๋ (124.122.215.244) At 2008-07-26 12:58, 
เอ่อ..ขอรบกวนนิสนุง พอดีเราอยากได้ คติสอนใจมีเปล่าคะ ถ้าไม่มีไม่เป็นไรค่ะ
#30  by  KILL (125.24.237.155) At 2008-07-29 17:51, 
แง่ว~ที่แท้ ก็มีลืมดูเรย ฮิฮิ
#31  by  KILL (125.24.237.155) At 2008-07-29 18:39, 
ชอบคะ ถ้ามีบ้านคงดีกว่านี้
#32  by  มีน (118.173.117.82) At 2008-08-18 16:50, 
#33  by  ตัวเล็ก (202.143.136.2) At 2008-09-12 14:05, 
#34  by  ตัวเล็ก (202.143.136.2) At 2008-09-12 14:05, 
#35  by  ตัวเล็ก (202.143.136.2) At 2008-09-12 14:05, 
ดีมากเลยค่ะ
#37  by  ไม่รู้ค่ะ (114.128.32.52) At 2008-12-28 12:54, 
55555555555555555

บะ บะ บรรเจิดดดดดดดดดดดดดด cry

Hot!
big smile open-mounthed smile confused smile angry smile
#41  by   (125.26.120.163) At 2009-02-20 11:02, 
น่ารักจังคนเขียนนะ




5555+big smile
#42  by  ป๊อบ (125.26.119.56) At 2009-06-03 13:44, 
ไรเนี่ย sad smile ไรนะembarrassed จังcryไร
#43  by  SaBBeang (118.172.237.118) At 2009-06-03 20:10, 
Que
#44  by  sera (124.157.236.176) At 2009-10-04 12:57, 
ขอบคุณค่ะ
#45  by  โหลดเพลง (124.157.236.176) At 2009-10-06 09:39, 
Que se ra
#46  by  scratch and dent (124.157.236.46) At 2009-11-13 02:52, 
ชอบนิทานเรื่องนี้มากค่ะ
#47  by   นิว (203.113.18.143) At 2009-12-01 13:47, 
ชอบนิทานเรื่องนี้มากค่ะ
#48  by   นิว (203.113.18.143) At 2009-12-01 13:47, 
ชอบนิทานเรื่องนี้มากค่ะ
#49  by   นิว (203.113.18.143) At 2009-12-01 13:47, 
hi all !!
#50  by  sears parts (124.157.191.197) At 2009-12-04 02:15, 
surprised smile
#51  by  ไสว (203.172.215.185) At 2010-06-01 11:06, 

<< Home


คนผ่านทาง
View full profile