หลงละเมอเพ้อเงาเค้าความฝัน
หลงแสงจันทร์นวลผ่องส่องราศี
หลงคารมชมชอบตอบยินดี
หลงราตรีสีหม่นปนดารา
หลงรูปโฉมแสนสวยรวยเสน่ห์
หลงความเท่ความเทียมไม่เจียมว่า
หลงทางอยู่บนเงาแห่งมายา
หลงวิชาพาตัวชั่วมัวเมา
หลับตาลงรับรู้ถึงภาพลวง
แท้ในทรวงเป็นเพียงแค่จันทร์เหงา
อยากได้ดาวเคล้าคลอพะนอเนา
กลับได้เงาความฝันมิยั่งยืน
